شما با حساب کاربری خود وارد نشدهاید:
عصاره برگ چای سبز حاوی ترکیبات پلیفنولی به نام کاتچین است که مهمترین آنها اپیگالوکاتچین گالات (EGCG) نام دارد. این ترکیبات با خنثیسازی رادیکالهای آزاد، نقش یک آنتیاکسیدان قوی را در فرمولاسیونهای پوستی ایفا میکنند.
مطالعات نشان میدهند که کاتچینهای چای سبز (به ویژه EGCG) فعالیت آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی قابل توجهی از خود نشان میدهند و میتوانند به کاهش آسیب اکسیداتیو ناشی از اشعه UV کمک کنند. همچنین این ترکیب میتواند در کاهش تحریکات پوستی و حفظ شرایط مطلوب پوست نقش داشته باشد.
عصاره برگ چای سبز معمولاً یک یا دو بار در روز (صبح و شب) پس از شستوشوی صورت و پیش از مرطوبکننده استفاده میشود.
در روتین صبحگاهی، این ترکیب میتواند پیش از سرم ویتامین C به کار رود. در روتین شبانه نیز به تنهایی یا همراه با نیاسینامید قابل استفاده است.
عصاره چای سبز به دلیل ماهیت آنتیاکسیدانی و pH نسبتاً خنثی، با اکثر ترکیبات فعال پوستی همخوانی خوبی دارد و به عنوان یک لایه پایه امن محسوب میشود.
این ترکیب میتواند پایداری ویتامین C را افزایش داده و از تحریک احتمالی ناشی از آن بکاهد، به همین دلیل ترتیب مناسب، ابتدا عصاره چای سبز و سپس ویتامین C است.
با اسیدهای قوی مانند رتینول یا AHA/BHA در غلظت بالا تضاد شناخته شدهای ندارد؛ اما بهتر است در ابتدای مصرف با فاصله زمانی کوتاه امتحان شود.
پلیفنولهای چای سبز (به ویژه EGCG و ECG) با کاهش تشکیل رادیکالهای آزاد و آسیب DNA ناشی از اشعه فرابنفش عمل میکنند. در یک کارآزمایی بالینی، کاربرد موضعی عصاره چای سبز پیش از تابش UV باعث کاهش وابسته به دوز در پاسخ اریتم و کاهش قابل توجه سلولهای آفتابسوخته شد.
EGCG با تنظیم مسیر سیگنالینگ AMPK-SREBP-1 موجب کاهش ترشح سبوم در سبوسیتهای انسانی میشود و همزمان با مهار مسیرهای NF-κB و AP-1 اثر ضدالتهابی دارد. یک کارآزمایی بالینی تصادفیشده و اسپلیت-فیس به مدت ۸ هفته نشان داد که EGCG به طور مشخص آکنه را بهبود میبخشد و همچنین فعالیت باکتری P. acnes را کاهش میدهد.
مطالعات نشان میدهند پلیفنولهای چای، به طور خاص کاتچینها، میتوانند سطح سبوم پوست را کاهش دهند. بدین ترتیب گزینهای طبیعی برای مدیریت پوستهای چرب و مستعد آکنه محسوب میشوند.
در یک کارآزمایی بالینی ۸ هفتهای، کاربرد موضعی عصاره چای سبز تیمارشده با تاننیز (که کاتچینهای فعال بیشتری دارد) باعث کاهش معنیدار در شاخصهای زبری پوست (Ra، Rz، Rt) در ناحیه دور چشم شد؛ ۶۳.۶٪ از شرکتکنندگان بهبود قابل توجه یا متوسط در چینوچروک گزارش کردند.
EGCG با کاهش گونههای فعال اکسیژن (ROS) و کاهش آسیب DNA ناشی از اشعه UVA در سلولهای کراتینوسیت انسانی (HaCaT) عمل میکند؛ در غلظت ۱۰ میکرومولار، سطح شکستهای تکرشتهای DNA به ۶۲٪ سطح مشاهده شده در سلولهای تحت تابش بدون EGCG کاهش یافت.
در یک مطالعه بالینی روی زنان مصرف خوراکی پلیفنولهای چای سبز باعث افزایش میکروسیرکولاسیون پوست، بهبود ساختار پوست و محافظت در برابر آسیبهای اشعه UV شد. این مسئله نشان دهنده اثرات سیستمیک این ترکیب علاوه بر کاربرد موضعی است.
افراد دارای پوست بسیار حساس یا مبتلا به درماتیت آتوپیک بهتر است استفاده از محصولات حاوی عصاره برگ چای سبز را با غلظتهای پایینتر آغاز کرده و واکنش پوست را در طول دوره مصرف بررسی کنند.
بر اساس ارزیابی هیئت متخصصان CIR، عصاره برگ چای سبز در غلظتهای تا ۲٪ در محصولات ماندگار روی پوست بدون نگرانی ایمنی قابل توجه است. همچنین، با توجه به اینکه میزان دریافت ترکیبات چای سبز از طریق مصرف خوراکی معمولاً بیشتر از کاربرد موضعی در محصولات آرایشی است، احتمال مواجهه سیستمیک در کاربرد پوستی محدودتر خواهد بود.
اطلاعات اختصاصی درباره ایمنی مصرف موضعی عصاره برگ چای سبز در دوران بارداری و شیردهی محدود است. بنابراین، در این دوران بهتر است پیش از استفاده منظم یا طولانیمدت از محصولات حاوی این ترکیب، با پزشک مشورت شود.
عصاره برگ چای سبز (Camellia Sinensis Leaf Extract) از برگهای خشک نشده گیاه چای، یعنی همان گیاهی که چای سیاه و چای اولانگ نیز از آن تهیه میشود، استخراج میگردد. تفاوت اصلی چای سبز با سایر انواع چای در روش پردازش آن است؛ برگهای چای سبز پس از برداشت به سرعت با بخار یا حرارت پایین فرآوری میشوند تا فرآیند اکسیداسیون آنزیمی متوقف شود و بیشترین مقدار ترکیبات پلیفنولی فعال حفظ شود.
این عصاره در حقیقت مخلوطی پیچیده از ترکیبات فعال زیستی است، نه یک ماده شیمیایی واحد. مهمترین دسته ترکیبات موجود در آن کاتچینها هستند که از میان آنها اپیگالوکاتچین گالات یا EGCG بیشترین سهم و قویترین فعالیت بیولوژیک را دارد. علاوه بر کاتچینها، این عصاره حاوی مقادیر کمتری فلاونوئید، تانن و کافئین نیز خواهد بود که هر یک به سهم خود در خواص نهایی عصاره سهیم هستند.
در صنعت آرایشی-بهداشتی، این ترکیب عمدتاً به دلیل ظرفیت آنتیاکسیدانی بالا شناخته شده و در فرمولاسیون سرمها، تونرها و کرمهای ضدآفتاب کاربرد دارد. کمیته بررسی ایمنی ترکیبات آرایشی (CIR) این ماده را در فهرست ترکیبات مورد استفاده مجاز قرار داده و مطالعات ایمنی متعددی درباره آن انجام شده است.
مکانیسم اصلی اثر عصاره برگ چای سبز بر پایه خاصیت آنتیاکسیدانی قدرتمند کاتچینها (به ویژه EGCG) استوار است. EGCG با خنثیسازی گونههای فعال اکسیژن (ROS) و کاهش آسیب DNA ناشی از اشعه UVA در سلولهای کراتینوسیت انسانی عمل میکند؛ در غلظت ۱۰ میکرومولار، سطح شکستهای تکرشتهای DNA به ۶۲٪ سطح مشاهدهشده در سلولهای بدون تیمار کاهش یافت.
علاوه بر نقش آنتیاکسیدانی مستقیم، این ترکیب مسیرهای سیگنالینگ التهابی درون سلولی مانند NF-κB و AP-1 را نیز تحت تأثیر قرار میدهد و از این طریق پاسخ التهابی پوست را کاهش میدهد. پژوهشها نشان دادهاند که EGCG با تنظیم مسیر AMPK-SREBP-1 موجب کاهش تولید سبوم در غدد چربی پوست میشود، مکانیسمی که آن را برای پوستهای چرب و مستعد آکنه ارزشمند میکند.
این ترکیب همچنین قابلیت جذب مستقیم برخی طول موجهای اشعه فرابنفش را دارد و به همین دلیل، علاوه بر اثر آنتیاکسیدانی، نقشی حفاظتی در برابر آسیب فوتوشیمیایی پوست ایفا میکند.
عصاره برگ چای سبز طیف گستردهای از فواید پوستی را ارائه میدهد که با شواهد بالینی متعددی هم پشتیبانی شدهاند.
محافظت در برابر آسیب اشعه UV: در یک کارآزمایی بالینی، کاربرد موضعی عصاره چای سبز پیش از تابش UV باعث کاهش وابسته به دوز در تعداد سلولهای آفتابسوخته و حفاظت از سلولهای لانگرهانس اپیدرم شد. این اثر میتواند برای افرادی که با آسیبهای نوری پوست مواجه هستند، سودمند باشد.
کاهش چربی پوست و بهبود آکنه: در یک کارآزمایی بالینی اسپلیت-فیس به مدت ۸ هفته، استفاده موضعی از EGCG باعث بهبود معنیدار ضایعات آکنهای و کاهش فعالیت باکتری P. acnes شد. این ترکیب اغلب برای مدیریت آکنه در کنار نیاسینامید پیشنهاد میشود.
اثرات ضدچروک: در یک کارآزمایی بالینی ۸ هفتهای، کاربرد موضعی عصاره چای سبز با تاننیز باعث کاهش قابل توجه در شاخصهای زبری پوست شد. به این معنی که ۶۳.۶٪ از شرکتکنندگان بهبود قابل توجه یا متوسط در چینوچروک ناحیه دور چشم را گزارش کردند.
بیشتر این فواید پس از ۶ تا ۱۲ هفته استفاده مستمر و منظم قابل مشاهده هستند.
عصاره برگ چای سبز در فرمهای متنوعی در محصولات آرایشی عرضه میشود. رایجترین فرم آن در سرمهای آنتیاکسیدانی با غلظت ۱ تا ۲٪ است که برای اکثر انواع پوست (از جمله پوستهای حساس) مناسب است.
فرم دیگر آن در تونرهای بدون الکل با غلظت ۰.۵ تا ۱٪ است که مخصوصاً برای پوستهای چرب و مستعد آکنه فرموله میشود. همچنین این عصاره به طور گسترده در کرمهای ضدآفتاب روزانه با غلظت زیر ۱٪ برای تقویت محافظت آنتیاکسیدانی اضافه میشود.
عصاره برگ چای سبز معمولاً یک یا دو بار در روز، صبح و شب، پس از شستوشوی صورت و پیش از مرطوبکننده استفاده میشود.
این ترکیب به دلیل ماهیت آنتیاکسیدانی و پروفایل ایمنی مناسب، با اکثر ترکیبات فعال از جمله ویتامین C و هیالورونیک اسید سازگاری مناسبی دارد. مطالعات نشان دادهاند مصرف مستمر پلیفنولهای چای سبز به مدت حداقل ۶ تا ۱۲ هفته برای مشاهده بهبود در بافت و کیفیت کلی پوست لازم است.
بر اساس ارزیابی هیئت متخصصان CIR، ترکیبات مشتق از Camellia sinensis در غلظتهای تا ۲٪ در محصولات ماندگار روی پوست بدون نگرانی ایمنی قابل توجه ارزیابی شدهاند و تحریکپذیری پایین دارند.
با این حال، دادههای اختصاصی کافی درباره ایمنی مصرف موضعی در دوران بارداری و شیردهی هنوز محدود است و توصیه عمومی مشورت با پزشک پیش از استفاده مداوم در این دوران است. به طور کلی، شواهد علمی موجود از یک پروفایل ایمنی مطلوب برای استفاده روزمره این ترکیب حمایت میکند.
عصاره برگ چای سبز از برگهای گیاه Camellia sinensis استخراج میشود و به دلیل وجود مقدار زیادی از کاتچینها (به ویژه EGCG) به عنوان یک آنتیاکسیدان قوی و ضدالتهاب در محصولات پوستی استفاده میشود.
این ترکیب نه اسید و نه ویتامین است؛ بلکه یک عصاره گیاهی پلیفنولی است که عمدتاً به عنوان آنتیاکسیدان عمل میکند و میتواند در کنار سایر آنتیاکسیدانها مانند ویتامین C استفاده شود.
این ترکیب معمولاً در سرمهای آنتیاکسیدانی، تونرها و کرمهای ضدآفتاب با غلظت ۰.۵ تا ۲٪ استفاده میشود.
بله، مطالعات نشان دادهاند EGCG میتواند تولید سبوم را کاهش دهد و به بهبود آکنه کمک کند، به همین دلیل گزینه مناسبی برای پوست چرب محسوب میشود.
افراد با حساسیت شناخته شده به گیاه چای باید احتیاط کنند؛ در غیر این صورت این ترکیب برای اکثر انواع پوست بدون محدودیت خاصی قابل استفاده است.
این ترکیب هم صبح و هم شب قابل استفاده است. در روتین صبحگاهی به تقویت محافظت آنتیاکسیدانی در برابر UV کمک میکند و در روتین شبانه باعث ترمیم و آرامسازی پوست میشود.
مصرف یک تا دو بار در روز (صبح و شب) رایج و بیخطر است و نیازی به محدودیت خاص دفعات مصرف وجود ندارد.
این ترکیب معمولاً پیش از مرطوبکننده، در مرحله سرم یا تونر روتین پوستی، استفاده میشود تا بهتر جذب پوست شود.
بله، مطالعات نشان دادهاند ویتامین C میتواند پایداری آنتیاکسیدانی EGCG را افزایش دهد و فعالیت آنتیاکسیدانی کلی را بهبود بخشد؛ بنابراین این دو ترکیب ترکیب همافزایی خوبی دارند.
بله، این ترکیب به دلیل ماهیت آرامکننده و آنتیاکسیدانی خود میتواند تحریک احتمالی ناشی از رتینول را کاهش دهد و معمولاً بدون مشکل با آن ترکیب میشود.
تضاد شناخته شدهای بین عصاره چای سبز و ترکیبات فعال رایج پوستی گزارش نشده است؛ این ترکیب معمولاً با اکثر مواد فعال به خوبی سازگار است.
ترکیب عصاره چای سبز با نیاسینامید یا اسید سالیسیلیک برای مدیریت آکنه و کنترل چربی پوست، بر اساس مکانیسمهای تکمیلی این ترکیبات، گزینهای موثر محسوب میشود.
بر اساس ارزیابی CIR، غلظتهای تا ۲٪ در محصولات ماندگار روی پوست بدون نگرانی ایمنی قابل توجه ارزیابی شدهاند و برای استفاده روزانه مناسب هستند.
انتخاب فرم به نوع پوست بستگی دارد؛ سرم برای اکثر انواع پوست، تونر برای پوستهای چرب و کرم برای پوستهای خشکتر مناسبتر است.
اثرات آنتیاکسیدانی و محافظتی این ترکیب به مصرف مستمر بستگی دارد و با توقف استفاده، تدریجاً کاهش مییابد.
دادههای اختصاصی محدودی در این زمینه وجود دارد، اما شواهد موجود نشاندهنده ریسک قابلتوجهی برای استفاده موضعی در غلظتهای آرایشی نیست؛ با این حال مشورت با پزشک پیش از مصرف گسترده توصیه میشود.
این ترکیب معمولاً با پوست سازگاری مناسبی دارد و تحریک خفیف پوستی تنها در غلظتهای بالا و در افراد حساس گزارش شده است.
هر دو ترکیب آنتیاکسیدان قوی هستند اما مکانیسمهای متفاوتی دارند؛ برخی مطالعات نشان میدهند ترکیب همزمان این دو ماده همیشه اثر افزایشی قطعی روی همه پارامترهای پوستی ایجاد نمیکند، بنابراین بهترین گزینه به نیاز پوستی فرد بستگی دارد.
